یک دست هولدم، تا چهار دور شرط‌بندی دارد
«یک دست» از آماده‌شدن میز و پخش کارت‌ها شروع می‌شود و با مشخص‌شدن صاحب پات پایان می‌یابد. پات مجموع ژتون‌هایی است که بازیکنان در آن دست وسط گذاشته‌اند. «یک دور شرط‌بندی» فقط بخشی از همین دست است.
- پری‌فلاپ: بلایندها پرداخت می‌شوند، هر نفر دو کارت خصوصی می‌گیرد و هنوز کارت مشترکی روی میز نیست.
- فلاپ: سه کارت مشترک هم‌زمان رو می‌شوند؛ بازیکنانِ باقی‌مانده دور بعدی را بازی می‌کنند.
- ترن: کارت چهارم به همان سه کارت اضافه می‌شود.
- ریور: کارت پنجم می‌آید؛ پس از پایانِ آخرین دور، اگر لازم باشد دست‌های باقی‌مانده مقایسه می‌شوند.
کارت‌های قبلی میز عوض نمی‌شوند. بلایندها دورِ پنجم نیستند و «شودان» یا نمایش دست‌ها هم دورِ تازهٔ شرط‌بندی نیست. همهٔ دست‌ها به ریور نمی‌رسند؛ پایین‌تر می‌بینید چه زمانی خودِ دست زودتر تمام می‌شود و چه زمانی فقط شرط‌بندی پایان می‌یابد.
چک، کال و ریز یک معنی ندارند
- فولد: کنار رفتن از همین دست؛ ژتون‌هایی که قبلاً وارد پات کرده‌اید پس داده نمی‌شوند.
- چک: واگذارکردن نوبت بدون افزودن ژتون، وقتی برای ماندن در دست لازم نیست مبلغی کال کنید. چک یعنی هنوز در دست هستید.
- بت: گذاشتن نخستین شرطِ داوطلبانه در دوری که هنوز شرطی ندارد.
- کال: رساندن شرط خود در همان دور به مبلغ فعلی؛ اگر قبلاً بخشی را داده‌اید، فقط اختلاف را اضافه می‌کنید. نداشتن ژتون کافی، حالت جداگانهٔ آل‌این است.
- ریز: بالابردن مبلغ شرطِ جاری. بلایند بزرگ در پری‌فلاپ شرطِ زنده است؛ بنابراین بالا بردن آن ریز محسوب می‌شود.
یک دور فقط با «یک بار نوبت‌گرفتن همه» تمام نمی‌شود: اگر کسی بت یا ریز کند، دیگران ممکن است دوباره تصمیم بگیرند. در حالتِ بدون آل‌این، دور وقتی بسته می‌شود که بازیکنانِ باقی‌مانده فرصت عمل داشته باشند و مبلغ شرطشان برابر شده باشد؛ چک‌کردن همه هم می‌تواند دور را تمام کند.
میز مثال و ترتیب نوبت‌ها
شش بازیکن فرضی داریم و همه با ۱۰۰ واحد ژتون شروع می‌کنند. بازی هولدمِ نولیمیت است؛ اسمال بلایند ۱ و بیگ بلایند ۲ واحد. برای روشن ماندن حساب، آنتی، استرادل و کارمزد نداریم. این اعداد واحد آموزشی‌اند، نه مبلغ پول یا پیشنهاد اندازهٔ شرط.
باتن نشانگر جایگاه دیلر در همین دست است؛ لزوماً شخصِ آن صندلی کارت پخش نمی‌کند. ترتیب صندلی‌ها در جهت عقربه‌های ساعت، از باتن چنین است:
- آرمان — باتن (BTN)
- بهار — اسمال بلایند (SB)
- پویا — بیگ بلایند (BB)
- ندا — نخستین نفر پیش از فلاپ (UTG)
- سارا — های‌جک (HJ)
- مهران — کات‌آف (CO)
پیش از فلاپ، نوبت از ندا، نفر بعد از بیگ بلایند، آغاز می‌شود. از فلاپ به بعد، نوبت از اولین بازیکن پس از باتن در جهت عقربه‌های ساعت شروع می‌شود که هنوز در دست است و آل‌این نشده است؛ بازیکنان فولدکرده و آل‌این‌شده نوبت شرط‌بندی ندارند. نوبت‌ها در متنِ هر مرحله مشخص‌اند.
استثنای میز دونفره: وقتی دست از ابتدا فقط با دو بازیکن شروع می‌شود، باتن همان اسمال بلایند است؛ پیش از فلاپ اول و پس از فلاپ آخر عمل می‌کند. اگر در میانهٔ یک دست شش‌نفره چهار نفر فولد کنند، باتن و بلایندها دوباره تعیین نمی‌شوند.
۱. بلایندها و پری‌فلاپ؛ هنوز کارت مشترکی رو نشده است
بهار ۱ و پویا ۲ واحد می‌گذارند: پات فعلاً ۳ است. هر شش نفر دو کارت خصوصی دارند. کارت‌های سارا را برای دنبال‌کردن مثال می‌بینیم؛ کارت‌های آرمان را تازه در بخش نمایش دست‌ها رو می‌کنیم.
دو کارت خصوصی سارا؛ شاه دل و بی‌بی دل
- ندا فولد می‌کند.
- سارا ریز می‌کند به جمع ۶ واحد.
- مهران فولد می‌کند؛ آرمان ۶ واحد کال می‌کند.
- بهار فولد می‌کند؛ ۱ واحد او در پات می‌ماند.
- پویا ۴ واحد دیگر اضافه می‌کند تا با ۲ واحد بلایند قبلی‌اش، جمعش به ۶ برسد.
پات: ۱۹ واحد = ۶ سارا + ۶ آرمان + ۶ پویا + ۱ بهار.
سه نفر به فلاپ می‌رسند. در همین ساختارِ بلایند ۱/۲، ریز کاملِ نخست حداقل به ۴ است؛ ریز سارا به ۶ مجاز است، اما این مثال نمی‌گوید بهترین انتخاب بوده. اگر پیش از فلاپ کسی فقط کال کند و ریزی رخ ندهد، بیگ بلایند هنوز در نوبت خود حق چک یا ریز دارد؛ پرداخت بلایند جای این تصمیم را نمی‌گیرد.
۲. فلاپ؛ سه کارت مشترک
فلاپ؛ بی‌بی پیک، ۷ خشت و ۲ گشنیز
بهار کنار رفته، پس پویا نخستین بازیکنِ فعال بعد از باتن است: پویا چک می‌کند، سارا ۸ واحد بت می‌کند، آرمان ۸ واحد کال می‌کند و پویا فولد می‌کند. چک‌کردن به این معنی نبود که پویا باید شرط بعدی را هم کال کند.
۱۶ واحد تازه وارد شده است؛ پات از ۱۹ به ۳۵ می‌رسد.
۶ واحدِ پویا از پری‌فلاپ در پات می‌ماند. حالا فقط سارا و آرمان باقی‌اند؛ جایگاه باتن تغییری نکرده است.
۳. ترن؛ کارت چهارم، بدون شرط تازه
میز ترن؛ ۹ دل به همان فلاپ اضافه شده است
سارا چک می‌کند و آرمان هم چک می‌کند. هر دو فرصت عمل داشته‌اند و شرط تازه‌ای نیست؛ دور تمام می‌شود. قرار نیست آمدن هر کارت حتماً با پرداخت ژتون همراه باشد.
پات همچنان ۳۵ واحد است.
۴. ریور؛ یک بت، یک ریز و یک کال
میز نهایی؛ شاه گشنیز پنجمین کارت است
- سارا ۱۲ واحد بت می‌کند.
- آرمان ریز می‌کند به جمع ۳۰ واحد؛ یعنی ۱۸ واحد بالاتر از شرط ۱۲ واحدی.
- سارا ۱۸ واحد دیگر کال می‌کند تا جمعِ ریورش هم ۳۰ شود.
در این دور، پس از بتِ ۱۲ واحدی، حداقل ریز کامل به ۲۴ می‌رسد. ریز به ۳۰ این حداقل را رعایت می‌کند. مبلغ‌های هر دور جدا حساب می‌شوند؛ ۱۴ واحدی که سارا در دورهای قبلی داده بود، از کال ریور کم نمی‌شود.
۶۰ واحد تازه = ۱۲ سارا + ۳۰ آرمان + ۱۸ سارا؛ پات نهایی ۹۵ واحد.
نمایش دست‌ها؛ چه کسی این پات را می‌برد؟
دور آخر بسته شده و هر دو در دست مانده‌اند. آرمان کارت‌هایش را نشان می‌دهد و سارا هم دو کارت خود را رو می‌کند.
دو کارت خصوصی آرمان؛ بی‌بی خشت و سرباز پیک
بهترین پنج کارت سارا؛ دو جفت شاه و بی‌بی، با ۹
بهترین پنج کارت آرمان؛ یک جفت بی‌بی، با شاه و سرباز و ۹
سارا برنده است: دو جفت از یک جفت قوی‌تر است. اگر روش انتخاب این پنج کارت برایتان روشن نیست، درس فارسی تشخیص دست برنده را ببینید؛ اینجا تمرکز روی روند دست است.
در این مثالِ بدون آل‌این، آرمان آخرین ریزکنندهٔ ریور است و ابتدا کارت نشان می‌دهد. در مسابقاتِ پیرو قواعد TDA، اگر ترتیب نمایش اجرا شود، همین قاعده اعمال می‌شود؛ چک‌کردن دور آخر یا وجود آل‌این می‌تواند رویهٔ دیگری داشته باشد. برای اجرای واقعی، مقررات همان میز یا مسابقه ملاک است.
حساب پات؛ ژتون‌های قبلی را دوباره نشمارید
| مرحله | اضافه‌شده | پات |
|---|---|---|
| بلایندها | ۳ | ۳ |
| ادامهٔ پری‌فلاپ | ۱۶ | ۱۹ |
| فلاپ | ۱۶ | ۳۵ |
| ترن | ۰ | ۳۵ |
| ریور | ۶۰ | ۹۵ |
سارا در مجموع ۴۴ واحد داده است: ۶ پری‌فلاپ، ۸ فلاپ، صفر ترن و ۳۰ ریور. از ۱۰۰ واحد آغازین، ۵۶ برایش مانده و پاتِ ۹۵ واحدی را می‌گیرد؛ موجودی نهایی او ۱۵۱ است. افزایش خالصش ۵۱ واحد است، نه ۹۵؛ بخشی از پات همان ژتون‌های خودش بود.
آرمان با ۵۶، پویا با ۹۴ و بهار با ۹۹ واحد تمام می‌کنند؛ ندا و مهران هرکدام همان ۱۰۰ واحد را دارند. جمعِ ژتون‌های شش نفر همچنان ۶۰۰ است. این حساب فقط نتیجهٔ همین مثال فرضی را نشان می‌دهد؛ برآوردی از بازده یا سودآوری بازی نیست.
اگر دست به همین شکل پیش نرفت چه می‌شود؟
همه جز یک نفر فولد می‌کنند: بازیکن باقی‌مانده پات را می‌گیرد؛ لازم نیست کارت‌های باقی‌ماندهٔ میز پخش شوند یا دو دست با هم مقایسه شوند. مقدارِ شرطی که هیچ‌کس کال نکرده، به شرط‌بند برمی‌گردد؛ آن بخش، بردِ تازه‌ای از حریف نیست.
بازیکن آل‌این می‌شود: آل‌این یعنی همهٔ ژتون‌های باقی‌مانده‌اش را وارد کند. اگر ژتونش کمتر از کال کامل باشد، فقط برای پات‌هایی رقابت می‌کند که سهمش در آن‌ها منظور شده است؛ ممکن است پات جانبی ساخته شود. اگر هنوز دست‌کم دو بازیکنِ دارای ژتون باقی باشند، شرط‌بندی بین آن‌ها می‌تواند ادامه پیدا کند.
اگر دست‌کم دو نفر در دست مانده باشند، اما فقط یک نفر یا هیچ‌کس ژتونِ قابل شرط‌بندی نداشته باشد، پس از پاسخ به شرطِ باقی‌مانده و برگشت مبلغِ کال‌نشده، شرط‌بندی دیگری انجام نمی‌شود. در مسابقاتِ پیرو قواعد TDA، همهٔ دست‌های زنده همان موقع رو می‌شوند؛ سپس کارت‌های باقی‌ماندهٔ میز پخش می‌شوند تا نتیجه مشخص شود. این رویه را با بعضی شودان‌های عادیِ بدون آل‌این یکی نگیرید.
برای دیدن سهم هر بازیکن با ژتون‌های نابرابر، درس فارسیِ آل‌این، پات اصلی و پات جانبی را بخوانید؛ مبلغِ کال‌نشده و ژتون‌های بازیکن فولدکرده هم در آن حساب شده‌اند.
سه پرسش برای اینکه روند دست جا بیفتد
پیش از باز کردن هر پاسخ، عدد و دلیل خودتان را بگویید. لازم نیست بازی کنید یا حسابی بسازید؛ همین مثالِ ثابت کافی است.
۱. پویا برای کالِ ریز به ۶، چند واحد دیگر اضافه می‌کند؟
۴ واحد؛ چون ۲ واحدِ بیگ بلایندش از قبل جزو شرط همین دور است. پرداخت ۶ واحدِ دیگر، جمع او را به ۸ می‌رساند و کالِ این مثال نیست.
۲. چرا بعد از ترن، پات هنوز ۳۵ واحد است؟
سارا و آرمان هر دو چک کرده‌اند و ژتون تازه‌ای اضافه نشده است. وقتی دو بازیکن در دست مانده‌اند هم دور می‌تواند بدون شرط تازه تمام شود.
۳. سارا پس از ریز آرمان به ۳۰، برای کال چقدر اضافه می‌کند؟
۱۸ واحد؛ ۱۲ واحد را پیش‌تر در همین ریور گذاشته و برای رسیدن به جمع ۳۰، فقط اختلاف را می‌پردازد. ریز آرمان به ۳۰، به معنی ۳۰ واحد روی شرط ۱۲ واحدی نیست.
منابع و ادامهٔ یادگیری
برای ترتیب مرحله‌ها و نوبت‌ها، راهنمای رسمی هولدم PokerStars (انگلیسی) را ببینید. توضیح میز دونفره و نمایش دست‌ها بر قواعد مسابقات Poker TDA (انگلیسی)، نسخهٔ ۱٫۱ سال ۲۰۲۶، بندهای ۱۷، ۱۸، ۳۶ و ۴۵ تکیه دارد؛ این منابع در بررسی شدند. قواعد یک میز نقدی یا نرم‌افزار ممکن است در جزئیات اجرایی فرق کند.
این درس برای مطالعهٔ خارج از بازی است؛ اندازهٔ شرط‌ها توصیهٔ استراتژیک نیستند. برای تمرینِ مقایسه، به تشخیص دست برنده به فارسی برگردید. برای ادامه به فارسی، آل‌این و پات جانبی را برای تقسیم پات و موقعیت‌ها و ترتیب تصمیم را برای شناخت جایگاه‌ها بخوانید. قواعد پایه (انگلیسی) و موقعیت‌های میز (انگلیسی) هم برای مطالعهٔ تکمیلی در دسترس‌اند. همهٔ مطالب فارسی در فهرست راهنماها در دسترس‌اند.