چهار کارت دارید، اما دقیقاً دو کارت را استفاده می‌کنید
در اوماهای چهارکارتیِ دست بالا یا Omaha High، هر بازیکن چهار کارت در دست دارد و تا ریور پنج کارت مشترک روی بورد قرار می‌گیرد. برای ساختن دست نهایی باید دقیقاً دو کارت از دست و دقیقاً سه کارت از بورد انتخاب کنید. استفاده از یک، سه یا چهار کارت دست مجاز نیست.
در تشخیص دست برنده در هولدم می‌توانیم از صفر، یک یا هر دو کارت دست استفاده کنیم. در اوماها چنین انتخابی نداریم. رتبه‌بندی دست‌های بالا، از استریت‌فلاش تا کارت بالا، همان ترتیب استاندارد است؛ تفاوت اصلی در تعداد کارت‌هایی است که از دست و بورد انتخاب می‌کنیم.
این آموزش دربارهٔ اوماهای چهارکارتی با دستهٔ استانداردِ ۵۲ کارت و بدون بخشِ لو است. های‌لو و نسخه‌های پنج یا شش‌کارتی موضوعِ این تمرین‌ها نیستند. نامِ PLO به اوماها با شرط‌بندیِ پات‌لیمیت اشاره می‌کند؛ سقفِ شرط، قانونِ دو به سه را عوض نمی‌کند. محاسبهٔ سقفِ رِیز را با تشخیصِ دست اشتباه نگیرید.
قبل از مقایسهٔ قدرت، مجازبودنِ انتخاب را بررسی کنید
- دو کارت از دست انتخاب کنید و سه کارت از بورد کنار آن‌ها بگذارید.
- رتبهٔ همین پنج کارت را مشخص کنید؛ کارت‌های باقی‌مانده در مقایسهٔ این ترکیب دخالت ندارند.
- ترکیب‌های دیگر را هم بررسی کنید تا بهترین انتخاب مجاز را پیدا کنید.
- همین مراحل را برای حریف انجام دهید، سپس بهترین دست پنج‌کارتی هر دو نفر را مقایسه کنید.
از چهار کارت دست، شش انتخاب دوتایی متفاوت داریم. در ریور نیز از پنج کارت مشترک، ده مجموعهٔ سه‌کارتی داریم؛ در مجموع ۶۰ ترکیب مجاز برای هر بازیکن به دست می‌آید. این‌ها انتخاب‌هایی از کارت‌های معلوم‌اند، نه ۶۰ نتیجهٔ آینده یا احتمال برد. لازم نیست فهرست را حفظ کنید؛ کافی است با دیدن اولین ترکیب قوی، بررسی انتخاب‌های دیگر را متوقف نکنید.
برای فلاش، دو کارت انتخابی دست و سه کارت بورد باید هم‌خال باشند. دل و خشت هر دو قرمزند، اما خال یکسان ندارند. برای استریت نیز باید پنج رتبهٔ متوالی بسازید و همچنان دقیقاً دو کارت از دست و سه کارت از بورد بردارید؛ نمی‌توان هر سه کارت متوالی دست را وارد ترکیب کرد.
چهار مقایسه را اول خودتان حل کنید
همهٔ مثال‌های این بخش در پایان ریورند. هر دو بازیکن در دست مانده‌اند و حق رقابت برای همان پات را دارند. ابتدا دو کارت دست و سه کارت بورد هر نفر را انتخاب کنید، سپس پاسخ را باز کنید. در ردیف پاسخ، دو کارت اول از دست بازیکن و سه کارت بعدی از بورد آمده‌اند؛ ترتیب نمایش کارت‌ها در رتبهٔ دست اثری ندارد.
یک دل در دست برای فلاش کافی نیست
پنج کارت مشترک بورد
چهار کارت دستِ الف
چهار کارت دستِ ب
پاسخِ مقایسهٔ ۱
بهترین پنج کارت الف؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
الف یک جفت شاه با کیکرهای آس، ۹ و ۷ دارد.
بهترین پنج کارت ب؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
ب فلاشِ شاه بالا با رتبه‌های شاه، بی‌بی، سرباز، ۹ و ۵ دارد.
ب برنده است. ترکیب آس دل با چهار دل بورد، برای الف مجاز نیست؛ در آن فقط یک کارت از دست انتخاب شده است. ب دو دل از دست و سه دل از بورد برمی‌دارد. آس پیک ب نیز در فلاش او جایی ندارد، چون خال آن متفاوت است.
رویال‌فلاش روی بورد، دست همهٔ بازیکنان نیست
پنج کارت مشترک بورد
چهار کارت دستِ الف
چهار کارت دستِ ب
پاسخِ مقایسهٔ ۲
بهترین پنج کارت الف؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
الف یک جفت ۹ با کیکرهای آس، شاه و بی‌بی دارد.
بهترین پنج کارت ب؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
ب استریتِ آس بالا دارد؛ فلاش ندارد.
ب با آس دل و شاه خشت دستش، همراه بی‌بی، سرباز و ۱۰ بورد، استریت می‌سازد. هیچ‌یک از دو بازیکن نمی‌تواند هر پنج کارت بورد را انتخاب کند. بنابراین رویال‌فلاش بورد نه باعث تساوی این دو نفر می‌شود و نه دست نهایی هیچ‌کدام از آن‌هاست.
از سه شاه دست، فقط دو شاه را می‌توان انتخاب کرد
پنج کارت مشترک بورد
چهار کارت دستِ الف
چهار کارت دستِ ب
پاسخِ مقایسهٔ ۳
بهترین پنج کارت الف؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
الف کارهٔ ۸ با کیکر شاه دارد.
بهترین پنج کارت ب؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
ب فول‌هاوسِ سه شاه و دو ۸ دارد.
الف برنده است. او دو ۸ دست را با دو ۸ و شاه بورد ترکیب می‌کند و کاره می‌سازد. ب فقط می‌تواند دو شاه دست را انتخاب کند؛ این دو شاه با شاه و دو ۸ بورد، فول‌هاوس می‌سازند. آس دست الف هم نمی‌تواند کیکر کاره باشد، چون انتخاب آن همراه دو ۸ دست، تعداد کارت‌های دست را به سه می‌رساند.
دو استریت برابر؛ کارت‌های باقی‌مانده دخالتی ندارند
پنج کارت مشترک بورد
چهار کارت دستِ الف
چهار کارت دستِ ب
پاسخِ مقایسهٔ ۴
بهترین پنج کارت الف؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
الف استریتِ سرباز بالا دارد.
بهترین پنج کارت ب؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
ب هم استریتِ سرباز بالا دارد.
دو دست برابرند. هر بازیکن، سرباز و ۱۰ دست را با ۹، ۸ و ۷ بورد ترکیب می‌کند. آس‌ها، ۴ و ۵ که در این ترکیب نیستند و تفاوت خال‌ها، تساوی را تغییر نمی‌دهند؛ استریت کیکر ندارد. در پات مشترک این تمرین، سهم دو نفر برابر است. تکلیف چیپ تقسیم‌ناپذیر را قواعد همان میز مشخص می‌کند.
با کارت تازه، بهترین انتخاب را دوباره پیدا کنید
دو کارت مورد استفاده را از پیش تعیین نمی‌کنید. در هر مرحله، بهترین ترکیب مجاز را با کارت‌های موجود همان لحظه پیدا می‌کنیم؛ ممکن است دو کارتی که در ترن انتخاب می‌کنیم با انتخاب فلاپ متفاوت باشند. این مثال را دنبال کنید:
چهار کارت دست در مثالِ سه مرحله‌ای
فلاپ
کارت‌های بورد در فلاپ
بهترین پنج کارت در فلاپ؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
فعلاً بهترین دست، سه‌تایی آس است: دو آس دست همراه هر سه کارت فلاپ. برای فلاش هنوز سه دل روی بورد وجود ندارد.
ترن
کارت‌های بورد در ترن
بهترین پنج کارت در ترن؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
با آمدن ۱۰ دل، شاه و بی‌بی دل دست را انتخاب می‌کنیم. این دو کارت با سه دل بورد، فلاش شاه‌بالا می‌سازند که از سه‌تایی آس قوی‌تر است. لازم نیست همان دو آس انتخاب‌شده در فلاپ را نگه داریم.
ریور
کارت‌های بورد در ریور
بهترین پنج کارت در ریور؛ دو کارت از دست و سه کارت از بورد
با آمدن آس دل، دوباره دو آس دست بهترین انتخاب‌اند. آن‌ها با دو آس بورد و ۱۰ دل، کارهٔ آس با کیکر ۱۰ می‌سازند. هنوز می‌توان فلاش ساخت، اما کاره قوی‌تر است.
اینجا فقط قدرت دست یک بازیکن را در سه مرحله بررسی کردیم و مقایسه‌ای با دست حریف انجام ندادیم. ترن و ریور این مثال نیز برای آموزش انتخاب شده‌اند و پیش‌بینی کارت بعدی نیستند.
سه تمرین دربارهٔ انتخاب کارت‌ها
پاسخ را با دلیل بگویید، سپس توضیح را باز کنید.
اگر پنج کارت بورد استریت بسازند، آیا می‌توانم بدون استفاده از کارت‌های دست همان استریت را داشته باشم؟
در اوماها باید دقیقاً دو کارت از دست و سه کارت از بورد انتخاب کنید. سپس بهترین ترکیب مجاز را پیدا کنید. وجود استریت روی بورد به‌تنهایی به این معنی نیست که شما استریت دارید یا با حریف مساوی هستید.
اگر دو کارت دست در فلاپ بهترین ترکیب را بسازند، در ترن هم باید همان دو کارت را انتخاب کنم؟
نه. با کارت تازه، بهترین ترکیب مجاز را دوباره بررسی می‌کنیم. دو کارت انتخابی ممکن است عوض شوند، اما تعدادشان ثابت است: دقیقاً دو کارت از دست و سه کارت از بورد.
برای داشتن فلاش، دو کارتِ هم‌خال در دست کافی است؟
نه. دست‌کم سه کارت از همان خال هم باید روی بورد باشد تا با دو کارت دست، فلاش بسازید. دو کارت قرمز که یکی دل و دیگری خشت است هم‌خال نیستند. پس از ساختن فلاش نیز باید آن را با دست حریف مقایسه کنید؛ فلاش همیشه دست برنده نیست.
منابع و ادامهٔ یادگیری
قواعد اوماها در PokerStars (انگلیسی) و درس قواعد PLO (انگلیسی) قاعدهٔ انتخاب دو کارت از دست و سه کارت از بورد را توضیح می‌دهند. مثال‌ها و تمرین‌های این صفحه مستقل‌اند؛ این پیوندها مرجعِ قواعدند، نه پیشنهادِ ثبت‌نام.
اگر در مقایسهٔ فول‌هاوس، استریت یا کیکر تردید دارید، به ترتیب و مقایسهٔ دست‌ها برگردید. برای قواعدِ گسترده‌تر، راهنمای اوماها به انگلیسی در دسترس است؛ آن صفحه ترجمهٔ همین تمرین‌ها نیست.
این تمرین‌ها را می‌توانید پس از بازی و بدون پرداخت یا شرکت در دست تازه حل کنید. تشخیص درست کارت‌ها به‌تنهایی حرکت مناسب برای شرط‌بندی یا سودآوری را مشخص نمی‌کند. بازگشت به مسیر آموزش فارسی